Mahamat-Saleh Haroun, arab. محمد الصالح هارون (ur. 1961 w Abéché) – czadyjski reżyser, scenarzysta i producent filmowy. Jedna z najwybitniejszych postaci kina afrykańskiego. Wykształcony we Francji, wszystkie swoje filmy kręci w rodzinnym Czadzie, często odwołując się do czasów tamtejszej wojny domowej.
Życiorys Na początku lat 80. wyemigrował z ogarniętego wojną domową Czadu i w 1982 roku osiadł we Francji. Studiował najpierw w szkole filmowej w Paryżu, a następnie uczył się dziennikarstwa w Bordeaux. Po studiach w połowie lat 90. powrócił do ojczyzny, gdzie zaczął kręcić filmy krótkometrażowe i dokumentalne.
W długim metrażu debiutował w 1999 roku paradokumentem Bye Bye Africa. Pełnometrażowym debiutem fabularnym Harouna był wielokrotnie nagradzany dramat psychologiczny Nasz ojciec (2002).
Trzeci jego film, Susza (2006), zdobył Grand Prix na 63. MFF w Wenecji. Była to opowieść o nastoletnim Atimie, który zamierza pomścić ojca zabitego podczas wojny domowej, ale pomiędzy nim a mordercą ojca powstaje zaskakująca więź uczuciowa. Kolejny film reżysera, Krzyczący mężczyzna (2010), przyniósł mu Nagrodę Jury na 63. MFF w Cannes. Obraz ponownie nawiązywał do tematu czadyjskiej wojny domowej i dotyczył konfliktu między ojcem a synem.