W 1884 otwarła pierwsze placówki zakonne w: Zawierciu, Odessie, Krasławiu i przyjęła pracę w lecznicy okulistycznej w Wilnie, a następnie zorganizowała przytułki noclegowe w Warszawie dla najbardziej opuszczonych (na Solcu, Nowolipkach, Szerokim Dunaju, na Pradze i przy ulicy Pańskiej), a potem otworzyła następne placówki sióstr w Lublinie i Zelcu (koło Odessy) oraz przejęła pod opiekę zakład wychowawczy dla chłopców w Warszawie przy ulicy Litewskiej. W następnym roku przejęła pod opiekę warszawski zakład dobroczynny dla ubogich matek, nazwany później „Macierzyństwo”.
W kwietniu 1888 wyjechała do Rzymu w celu zatwierdzenia nowo powstałego Zgromadzenia, uzyskując jedynie aprobatę i błogosławieństwo na audiencji prywatnej od papieża Leona XIII. W 1895 przejęła pod opiekę zakład dla nieuleczalnie chorych w Warszawie przy ul. Wspólnej, który w 1898 został przeniesiony na teren posesji Królikarnia (obecnie ul. Puławska 113a). Z jej inicjatywy w 1907 zostało zarejestrowane w Warszawie Towarzystwo Opieki nad Pielęgniarkami pw. Św. Józefa, w skład którego weszły wyłącznie siostry franciszkanki, zapewniając w ten sposób jej ukrytemu zgromadzeniu status prawny. W tym czasie 6 grudnia 1908 została zwolniona ze Zgromadzenia Posłanniczek Serca Jezusowego.