Wagony skrajne mają wózki dwuosiowe, skrętne na jednym z końców składu, oraz wspólny z sąsiednim członem trzyosiowy wózek Jakobsa. Człon środkowy opiera się jedynie na dwóch wspólnych z sąsiednimi członami wózkach Jakobsa. W przypadku zespołu czteroczłonowego układ osi to 2-3-3-3-2, w wersji dwuczłonowej zaś 2-3-2. Wagony są rozłączalne tylko w warunkach warsztatowych. Układ zespołu nie pozwala na bezpośrednie przechodzenie z jednego zespołu do drugiego, jednakże jest możliwe przechodzenie z jednego wagonu do sąsiednich w ramach tego samego zespołu.

Wózki Wózki pomiędzy członami są zbudowane w systemie Jakobsa, co pozwala na zmniejszenie ich liczby. Na wózku środkowym (rozstaw osiOdległość pomiędzy środkami osi. wynosi 1800 mm, a średnica kół tocznych w nim użytych – 940 mm), środkowy zestaw kołowy ma symetrycznie podcięte obrzeża po 10 mm. Taki zabieg pozwala na lepsze i bezpieczniejsze wpisywanie się 3 osiowego wózka w łuki i rozjazdy. Ostoja wózków zbudowana jest z ceowników i blachy walcowanej.

Wózki skrajne są dwuosiowe i są podobne do wózków stosowanych w innych wagonach. Rozstaw osi wynosi 3000 mm. W pierwszych wersjach na wózku skrajnym zamocowana była prądnica.