Bob Richards, właśc. Robert Eugene Richards (ur. 20 lutego 1926 w Champaign, w stanie Illinois, zm. 26 lutego 2023 w Waco) – amerykański lekkoatleta skoczek o tyczce, dwukrotny mistrz olimpijski.
Ukończył University of Illinois. Podczas studiów został akademickim mistrzem Stanów Zjednoczonych (NCAA) w skoku o tyczce w 1947 (razem z 5 innymi skoczkami). Na igrzyskach olimpijskich w 1948 w Londynie zdobył w tej konkurencji brązowy medal. Zwyciężył w skoku o tyczce na igrzyskach panamerykańskich w 1951 w Buenos Aires.
Na igrzyskach olimpijskich w 1952 w Helsinkach zdobył złoty medal ustanawiając jednocześnie rekord olimpijski rezultatem 4,55 m. Obronił tytuł mistrzowski na igrzyskach panamerykańskich w 1955 w Meksyku. Na tych samych igrzyskach zdobył srebrny medal w dziesięcioboju za swym rodakiem Raferem Johnsonem. Na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne po raz drugi zdobył złoty medal w skoku o tyczce – osiągnięcie, którego do tej pory żadnemu zawodnikowi nie udało się powtórzyć (wśród kobiet uczyniła to Jelena Isinbajewa). Poprawił przy tym rekord olimpijski na 4,56 m.