SCB-27 (Ship Characteristics Board 27) – program marynarki amerykańskiej mający na celu ulepszenie lotniskowców typu Essex według opracowanych przez Ship Characteristics Board założeń oznaczonych numerem SCB-27, zarówno wersji „krótkiej” jak i „długiej” (Ticonderoga), przeprowadzony pomiędzy 1947 a 1955. Program miał na celu dostosowanie lotniskowców z II wojny światowej do wymogów nowych, większych samolotów odrzutowych.
Geneza Opracowane na podstawie projektu lotniskowców typu Yorktown lotniskowce typu Essex były bardzo udaną konstrukcjąPaul Fontenoy: Aircraft Carriers, s. 83-84. Zapewniały większą ochronę pasywną w razie nieprzyjacielskiego ataku niż konstrukcja ich poprzedników, dysponowały o 50% silniejszym uzbrojeniem służącym samoobronie, znacznie lepszym opancerzeniem, lepszą z punktu widzenia przeżywalności okrętu na polu walki aranżacją maszynowni oraz umożliwiały zaokrętowanie o 25% większej grupy lotniczej. W rzeczywistości, pod koniec wojny na Pacyfiku lotniskowce tego typu przenosiły grupy lotnicze złożone ze 103 samolotów, zamiast 91 do których przenoszenia zostały zaprojektowane.