PzF 44 (Lanze, Panzerfaust 44) – niemiecki granatnik przeciwpancerny używany od lat 60. do połowy lat 80.
Historia konstrukcji PzF 44 został skonstruowany w latach 50. przez firmy Dynamit Nobel (nabój) i Heckler & Koch (granatnik). Granatnik powstawał w tym samym czasie co RPG-7 i wyglądem oraz możliwościami bojowymi jest do niego podobny. Granatniki PzF 44-2A1 były używane do połowy lat 80. Później zastąpiły je nowe Panzerfaust 3.
Konstrukcja Wyrzutnia PzF 44 miała kaliber 44 mm. Od spodu przymocowany był do niej mechanizm uderzeniowo-spustowy do komory którego był dołączony od spodu chwyt pistoletowy, a od tyłu kolba. Drugi chwyt pistoletowy znajdował się w przedniej części wyrzutni. Lanze wyposażony był w nietypowy, niespotykany w innych wzorach uzbrojenia mechanizm odpalający. Wewnątrz tylnego chwytu pistoletowego umieszczony był pudełkowy magazynek z nabojami zapałowymi. Po załadowaniu do wyrzutni granatu przeciwpancernego należało także załadować nabój zapałowy przy pomocy zamka ślizgowo-obrotowego którego rękojeść znajdowała się po lewej stronie komory spustowej. Jednocześnie z załadowaniem naboju zapałowego następowało napięcie sprężyny uderzeniowej iglicy. Oddanie strzału następowało po dociśnięciu kolby do ramienia (wyłączało bezpiecznik automatyczny) i ściągnięciu spustu.