20 Dywizja Pancerna (niem. 20. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej, uczestniczyła w ataku na Związek Radziecki. Skapitulowała w 1945.
Historia Dywizja została sformowana rozkazem z 15 października 1940 roku w Erfurcie z części oddziałów wchodzących w skład 19 Dywizji Piechoty, które nie weszły w skład 19 Dywizji Pancernej. Po utworzeniu stacjonowała na terenie Niemiec, wchodząc w skład 11 Armii.
W maju 1941 roku została włączona w skład 3 Grupy Pancernej i w składzie tej grupy wzięła udział w ataku na ZSRR w czerwcu 1941, walcząc na środkowym odcinku frontu wschodniego w Grupie Armii Środek. Walczyła wtedy w rejonie Mińska, Smoleńska. Następnie została włączona w skład 4 Grupy Pancernej i walczyła pod Wiaźmą oraz wzięła udział w bitwie pod Moskwą.
Przez cały następny rok walczyła na środkowym odcinku frontu wschodniego w składzie Grupy Armii Środek w rejonie Orła. W 1943 roku nadal znajdywała się na środkowym odcinku frontu wschodniego i w lipcu 1943 roku wzięła udział w bitwie na łuku kurskim w rejonie Orła. Następnie walczyła w rejonie Briańska, Mohylewa, Witebska.