„Biali” postulowali skupienie się na pracy organicznej, pokojowych manifestacjach patriotycznych, negocjacjach z zaborcąEncyklopedia szkolna. Historia, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2008, s. 60, zacieśnianiu więzi między zaborami. Wokół towarzystwa zgromadzili się ziemianie, burżuazja i inteligencja, domagający się od cara przywrócenia Królestwu Polskiemu autonomii politycznej, własnej administracji i wojska polskiego, równouprawnienia Żydów, przyłączenia ziem zabranych do Królestwa – chcieli to uzyskać bez podejmowania w niedalekiej przyszłości zbrojnego powstania. Wreszcie „biali” zaczęli głosić hasła utworzenia z ziem pod panowaniem Rosji niepodległego państwa polskiego. „Biali” liczyli na uniknięcie walki zbrojnej z powodu przewidywanych represji na Polakach. Walkę o niepodległość wiązali z interwencją dyplomatyczną Francji i Wielkiej Brytanii (umiędzynarodowienie sprawy polskiej). Ich poglądy polityczne były przeciwstawne powstańczym dążeniom „czerwonych”Czesław Witkowski Słownik pojęć historycznych, wyd. 2008, s. 34, ale też ugodowej polityce Aleksandra WielopolskiegoHistoria. Encyklopedia szkolna PWN, wyd. 2009, s. 82. „Biali” dopuszczali ostatecznie możliwość zorganizowania kolejnego powstania narodowowyzwoleńczego, ale jedynie w przypadku niepowodzenia zabiegów dyplomatycznych.