Ogrodzenie kościoła współczesne, ażurowo–betonowe z metalową bramą.
Teren dawnego ogrodu i sadu klasztornego
Alejka prowadząca od kościoła do cmentarza grzebalnego obsadzona krzewami ozdobnymi. Na posesji liczne drzewa owocowe i starodrzew, fragment starego ogrodzenia, studnia z żurawiem, ślady altanki. Niegdyś starannie utrzymywana i pielęgnowana przez siostry mariawitki. Nazywana była "rajską aleją na cmentarz", gdyż wzdłuż niej prowadzony jest kondukt pogrzebowy.
Cmentarz grzebalny
Na cmentarzu pochówki od 1906 r. do dziś. Spoczywają na nim parafianie, a wśród nich osoby zasłużone dla parafii, w tym kapłani, siostry zakonne, bracia zakonni, kapelmistrzowie miejscowej orkiestry dętej, żołnierze. W kwaterze centralnej, nad mogiłami duchowieństwa zabytkowy, kuty, żelazny krzyż.
Dom parafialny
Dom parafialny (zwany w dokumentach plebanią) w Nowej Sobótce wybudowany został w 1907 r. dla potrzeb nowo powstałej parafii Kościoła mariawitów. Jednocześnie został w nim ulokowany klasztor Zgromadzenia Sióstr Mariawitek Nieustającej Adoracji Ubłagania. Budynek plebanii wzniesiony w stylu neogotyckim, odwołującym się do gotyku ceglanego, tzw. gotyku nadwiślanego.