Tarjei Vesaas (ur. 20 sierpnia 1897 w Vinje, prowincja Telemark, zm. 15 marca 1970 w Oslo) – norweski powieściopisarz, poeta i dramaturg. W swojej ojczyźnie jest zaliczany do jednego z najważniejszych autorów XX wieku. Był wielokrotnie nominowany do literackiej nagrody Nobla (w latach: 1946 oraz 1950–1970), której jednak nigdy nie zdobył. Ponadto jest również uważany za klasyka literatury języka nynorsk (odmiana języka norweskiego).
Jego utwory są krótkie i oszczędne w formie, często osadzone w wiejskim krajobrazie, któremu niejednokrotnie towarzyszy surowa skandynawska przyroda. Postacie są prostymi ludźmi, którzy zmagają się z problemami śmierci, lęku, poczucia winy i innymi trudnymi emocjami. Vesaas tworzył w prostych słowach głębokie portrety psychologiczne, co również zostało dostrzeżone przez krytyków.
Życiorys thumb|250px|Midtbø w Vinje, dom Tarjei Vesaasa Tarjei Vesaas dorastał w gospodarstwie rolnym w regionie Telemark. Po ukończeniu szkoły i wielomiesięcznej nauce na uniwersytecie ludowym w Voss przeprowadził się w 1918 r. do Oslo, gdzie mieszkał do 1919 r. Tam bardzo zainteresował się teatrem. W latach 1925–1933 wiele podróżował po Europie odwiedzając m.in. Paryż, Londyn i Monachium.