Ludwig Ignatz Anton Schneider (ur. 23 marca 1855 w Namysłowie, zm. 29 grudnia 1943 w Złotym StokuM. Dziedzic, Architekt Ludwig Schneider w Złotym Stoku, „Śląski Kwartalnik Historyczny Sobótka”, R. LXIX (2014), s. 139–142.) – niemiecki architekt, projektant ponad 40 kościołów wyznania katolickiego. Jeden z przedstawicieli historyzmu, projektował budowle przede wszystkim w stylu neogotyckim, jednakże w jego bogatym oeuvre znalazły się również realizacje w stylach neoromańskim oraz neobarokowym.
Życie i twórczość Ludwig Schneider był synem adwokata Augusta Schneidera. 5 lutego 1887 w Bytomiu ożenił się z Elisabeth Halamą. W latach 1908–1909 mieszkał we Wrocławiu. W 1910 kupił parcelę w Złotym Stoku. W 1914 przeszedł na emeryturę z powodu choroby oczu i zamieszkał w Złotym Stoku. Na emeryturze kontynuował lokalnie swoją działalność projektową, tworząc dwie wille na Humlu. Ponadto, aktywnie uczestniczył w obchodach 1000-lecia górnictwa, nadzorując prace związane z tym wydarzeniem. Pochowany został w Złotym Stoku.