skonfliktował się ponadto z innym kombatantem zaangażowanym w tworzenie apokryfów na temat dziejów KB i ŻŻW – Henrykiem Iwańskim.

W latach 1967–1968 Bednarczyk współpracował z emigracyjnym tygodnikiem „Kronika”, wydawanym przez przedwojennego działacza ONR i tajnego współpracownika SB, Bolesława Świderskiego. Tezy głoszone przezeń na łamach tego pisma spowodowały, że został oskarżony o antysemityzm przez Szymona Wiesenthala, a także na łamach zachodnioniemieckiego tygodnika „Der Spiegel”. Nawet redaktor naczelny „Kroniki” zaczął się z czasem dystansować od jego poglądów.

W 1968 roku, na fali ówczesnej antysemickiej kampanii, publikacje Bednarczyka zaczęły ponownie pojawiać się w obiegu publicznym PRL. Jego broszurę Walka i pomoc. OW–KB a organizacja ruchu oporu w getcie warszawskim wydano w rekordowym nakładzie 40 tys. egzemplarzy. W tym okresie Bednarczyk m.in. publicznie atakował Władysława Bartoszewskiego, zarzucając mu, że umniejsza polską pomoc dla Żydów w czasie okupacji.