Gubernia noworosyjska uległa powiększeniu po zdobyciu Chanatu Krymskiego w 1774 r. i likwidacji Siczy Zaporoskiej 3 sierpnia 1775 r. W latach 1775–1777 w skład guberni włączono prowincję chersońską i prawobrzeżną część Siczy. Jednocześnie znajdująca się do tej pory w granicach Noworosji prowincja bachmucka została włączona w skład guberni azowskiej. Dnia 1 stycznia 1776 r. wprowadzono podział na 4 prowincje (jelizawetgradzką, połtawską, słowiańską i chersońską) oraz 12 ujezdów. Ostatnia reforma administracyjna z 1 stycznia 1783 r. wprowadzała podział na 4 prowincje (jelizawetgradzką, połtawską, mikołajowską i chersońską) oraz 12 ujezdów. W 1783 r. gubernia noworosyjska została zlikwidowana, a jej ziemie – wraz z nowo przyłączonym Chanatem Krymskim – włączono w skład namiestnictwa jekaterynosławskiego (1783-1796).