thumb|czołg TK-3 – czołg podstawowy kompanii thumb|Znaki taktyczne malowane na czołgach lekkich i rozpoznawczych1 – czołg dowódcy kompanii; 2 – czołg dowódcy 1 plutonu; 3 – czołg dowódcy 2 plutonu; 4 – czołg dowódcy 3 plutonu; 5 – czołgi z 1 plutonu; 6 – czołgi z 2 plutonu; 7 – czołgi z 3 plutonu 71 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych – pancerny pododdział rozpoznawczy Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej.
Kompania nie występowała w pokojowej organizacji wojska. Została sformowana w sierpniu 1939 roku w Poznaniu z przeznaczeniem dla 14 Dywizji Piechoty w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym. Jednostką mobilizującą był 1 batalion pancerny.
Na wyposażeniu posiadała 13 czołgów rozpoznawczych, w tym 9 TK-3 uzbrojonych w 7,92 mm ckm i 4 TKS uzbrojone w 20 mm nkm.
71 skczr w kampanii wrześniowej 1 września kompania (bez plutonu) wraz z kompanią Straży Granicznej tworzyła oddział rozpoznawczy „Wolsztyn”. Do południa czołgi zatrzymały ogniem patrol 121 oddziału Grenzwachtu koło wsi Kopanica. I pluton kompanii, wraz z plutonem kolarzy i oddziałem Straży Granicznej stanowił skład oddziału rozpoznawczego „Zbąszyń” z zadaniem dozorowania linii Obry.