Kompania zakończyła mobilizację 25 sierpnia 1939 i została skierowana do rejonu rozwinięcia Grupy Operacyjnej „Bielsko”, jako jej odwód w rejonie Zabrzeg koło Dziedzic. Działania bojowe 1 września w godzinach przedpołudniowych II pluton czołgów osłaniał pododdziały saperów GO wykonujące planowane niszczenia terenowe. W czasie realizacji zadania w rejonie Strumienia zaskoczył na postoju niemiecki pododdział rozpoznawczy ze składu 5 Dywizji Pancernej. W trakcie walki unieruchomił jeden pojazd pancerny wroga. I pluton został skierowany w okolice Wodzisławia Śląskiego dla wzmocnienia tamtejszego oddziału wydzielonego z 6 Dywizji Piechoty. Pluton nie dojechał tam ponieważ mosty na Wiśle były już wysadzone w powietrze przez saperów. Do Pawłowic wysłano patrol dwóch tankietek, celem rozpoznania przeprawy. Podczas przekraczania głębokiego rowu wypełnionego wodą, jedna z tankietek wywróciła się i jej załoga utonęła, zanim można było zorganizować pomoc. 1 września wieczorem kompania zebrała się bez II plutonu w rejonie wyjściowym w Zabrzegu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 51 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.