Grzegorz Władysław Nowik (ur. 10 lipca 1954 w WarszawieTomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk, Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000, wyd. Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 425.) – polski historyk, instruktor harcerski (harcmistrz), pisarz i publicysta. Profesor nauk humanistycznych, pracownik Instytutu Studiów Politycznych PAN. Zastępca dyrektora ds. naukowych Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. Redaktor naczelny „Przeglądu Historyczno-Wojskowego” (2000–2009), zastępca dyrektora Wojskowego Biura Badań Historycznych (2004–2009), przewodniczący ZHR w latach 2016–2021. Specjalizuje się w historii wojskowości i historii harcerstwa.
Życiorys Wykształcenie Uczył się w technikum poligraficznym i prowadził w nim drużynę harcerską (matura w 1974). W 1979 ukończył studia na Wydziale Historii Uniwersytetu Warszawskiego, jego praca magisterska Geneza i powstanie Koła Instruktorskiego im. Mieczysława Bema otrzymała w tym roku II miejsce w konkursie na prace magisterskieHarcerstwo, nr 11–12, listopad-grudzień 1988. W latach 1979–1983 odbył studia doktoranckie w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk. Stopień doktora historii uzyskał w 2000 w Akademii Obrony Narodowej na podstawie dysertacji Okręg Szarych Szeregów Warszawa–Praga 1939–1944, przygotowanej pod kierunkiem Andrzeja Ajnenkiela.