Antoni Nurzyński (ur. 7 lutego 1935 w Skierniewicach, zm. 19 lutego 1974 w Warszawie) – polski operator filmowy.
mały|Grób Antoniego Nurzyńskiego na Cmentarzu Powązkowskim
Wczesne lata Urodził się w Skierniewicach jako syn Celiny Nurzyńskiej (1901-1986) i Klemensa Nurzyńskiego (1903-1977), lekarza i kierownika przychodni kolejowej w Skierniewicach. Był absolwentem Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Prusa w Skierniewicach. W 1957 ukończył studia na Wydziale Operatorskim PWSFTviT w Łodzi.
Kariera Początkowo zrealizował kilka filmów krótkometrażowych, a także uczestniczył w realizacji filmów dokumentalnych i animowanych. W 1958 wykonał zdjęcia do eksperymentalnego krótkometrażowego filmu Dom w reżyserii Waleriana Borowczyka i Jana Lenicy. Film otrzymał Grand Prix w Międzynarodowym Konkursie Filmów Eksperymentalnych w Brukseli w ramach EXPO-58.
W pierwszych latach pracy w długim metrażu pracował jako operator kamery przy takich filmach jak: Lotna (1959), Matka Joanna od Aniołów (1960) i Zaduszki (1961). Od 1962 jako samodzielny operator filmów fabularnych, nakręcił takie filmy jak: Giuseppe w Warszawie (1964), Niekochana (1965), Walkower (1965), Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię (1969) czy Przeprowadzka (1972).
Pracował jako wykładowca w łódzkiej PWSFTviT.