mały|280x280px|Schemat powstawania mutonu. Na czerwono oznaczono kierunek ruchu lodowca, a na niebiesko powierzchnię szlifowania – detersji. mały|280x280px|Muton w Yosemite National Park w Stanach Zjednoczonych mały|280x280px|Muton w Cadair Idris w Walii mały|280x280px|Skalista wyspa o charakterze mutonu (szkier) Dubh Fheith w Hebrydach Wewnętrznych w Szkocji mały|280x280px|Mutony w tatrzańskiej Dolinie Pięciu Stawów (Niżnia i Wyżnia Kopa) Muton, baraniec, barani łeb, bochen skalny, wygład tarczowy () – forma ukształtowania powierzchni Ziemi powstała w wyniku działalności lodowca (procesy glacjalne); oszlifowany, podłużny pagórek lub garb o długości od kilku do kilkuset metrów i wysokości do kilkuset metrów.
Etymologia Nazwa muton pochodzi z języka francuskiego od słowa mouton, oznaczającego barana.
Opis Cechą charakterystyczną mutonów są asymetryczny profil podłużny i kierunek osi głównej zgodny z kierunkiem ruchu lodowca. Stok proksymalny, czyli ten, od którego strony nadszedł lodowiec, jest łagodny i ma idealnie wygładzoną powierzchnię (wygład lodowcowy), ponieważ był nastawiony na szlifującą działalność lodowca – detersję. Natomiast stok dystalny, czyli przeciwny do proksymalnego jest stromy.