thumb|Ulica Emilii Plater przy Alejach Jerozolimskich (2026) thumb|Ulica przy ulicy Wspólnej (2026) thumb|Ulica przy ulicy Hożej (2026) Ulica Emilii Plater – ulica w dzielnicy Śródmieście w Warszawie.
Opis Ulica powstała ok. 1872 w związku z rozplanowywaniem obszaru leżącego w granicach ulic: Marszałkowskiej, Koszykowej i Al. Jerozolimskich. Utworzono ją na mocy uchwały Komitetu Regulacyjnego miasta Warszawy. W 1881 podniesiono jej poziom. Zabudowana była w większości kamienicami czynszowymi autorstwa architekta A. Wayde’a. Na odcinku od ulicy Wspólnej do Nowogrodzkiej biegła między cmentarzem Świętokrzyskim i założonym w 1870 Ogrodem Pomologicznym.
Do 1914 roku praktycznie cała ulica została zabudowana. Od momentu powstania do 1916 roku ulica nosiła nazwę Leopoldyny – przyjmuje się, że od imienia żony ówczesnego prezydenta Warszawy Kaliksta Witkowskiego, chociaż nie miał on żony o imieniu Leopoldyna (był żonaty z Glicerią z Łopacińskich). Obecna nazwa, upamiętniająca Emilię Plater, została nadana w październiku 1916.