Następnie zaobserwowano i potwierdzono taki mechanizm u ludzi. W latach 1995–1999 w USA zaobserwowano korelację pomiędzy występowaniem otyłości a obecnością przeciwciał przeciw adenowirusowi Ad-36. Wśród osób szczupłych przeciwciała stwierdzono u 11 – 15% a wśród otyłych u 20 – 58% osób. Jednocześnie u osób z obecnością przeciwciał (zarówno u szczupłych jak i otyłych), stwierdzano niższe poziomy cholesterolu i trójglicerydów, niż w populacji osób seronegatywnych (bez przeciwciał). Mechanizm tej współzależności nie jest poznany. Obserwuje się także geograficzne różnice tej współzależności – w Danii tylko u 5% otyłych stwierdza się obecność przeciwciał przeciwko wirusowi, a w Australii u 20%, co sugeruje wpływ typu odżywiania na przebieg infekcji adenowirusowej.
Dotychczas zaobserwowano następujące nieprawidłowości u osób zakażonych Ad-36: wzrost liczby adipocytów (wskutek przekształcenia z komórek macierzystych) oraz zawartości tłuszczu w ich wnętrzu wzrost stężenia dehydrogenazy glicero-6-fosforanowej spadek stężenia leptyny.
Przypisy
Bibliografia Dane pochodzą z Infekcje wirusowe w etiologii rozwoju otyłości. Postepy Hig Med Dosw. (online), 2006; 60: 227-236
Kategoria:Adenowirusy