– Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania cywilnego.
Powoływanie i odwoływanie Komornikiem sądowym może być osoba spełniająca łącznie następujące warunki: posiada obywatelstwo polskie; ma pełną zdolność do czynności prawnych; posiada nieposzlakowaną opinię; nie była karana za przestępstwo pospolite lub skarbowe; nie jest podejrzana o przestępstwo pospolite lub skarbowe; ukończyła wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskała tytuł magistra prawa lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej; jest zdolna ze względu na stan zdrowia do pełnienia obowiązków komornika; odbyła aplikację komorniczą; złożyła egzamin komorniczy; pracowała w charakterze asesora komorniczego co najmniej 2 lata; ukończyła 28 lat.
Od wymagań określonych w pkt 8–10 zwolnieni są sędziowie, prokuratorzy, adwokaci, radcowie prawni, notariusze oraz osoby, które ukończyły aplikację sądową, prokuratorską, adwokacką, radcowską lub notarialną, a także osoby posiadające stopień naukowy doktora nauk prawnych.
Komornik jest powoływany przez Ministra Sprawiedliwości na wniosek zainteresowanego, złożony za pośrednictwem prezesa sądu apelacyjnego, w okręgu którego kandydat zamierza wykonywać swoje czynności.