thumb|Żołnierz Brygady Norweskiej z karabinem maszynowym Vickers na poligonie w szkockim mieście Coatbridge (1940) thumb|Żołnierze Brygady Norweskiej podczas ćwiczeń na poligonie w szkockim mieście Dumfries (1941) thumb|Kamień pamiątkowy ku czci Brygady Norweskiej w parku Princes Street Gardens w Edynburgu (2011) Brygada Norweska (ang. The Norwegian Brigade, norw. Den Norske Brigade) – norweska jednostka wojskowa u boku aliantów podczas II wojny światowej.
Geneza Po inwazji niemieckiej na Norwegię w kwietniu 1940, do Wielkiej Brytanii przybyła norweska misja wojskowa, która miała zwerbować ochotników dla norweskiej armii. Jednakże z powodu szybkiego zakończenia walk w Norwegii nie zdążyli oni wyruszyć do kraju. Zostali oni zgrupowani w obozie w Hamilton w Szkocji pod komendą majora Carla Johana Eckersberga Stenersena. W połowie maja było w nim około 450 Norwegów. Na początku czerwca zostali oni przeniesieni do Dumfries. 10 czerwca do Wielkiej Brytanii przybyli król Haakon VII i rząd, a 20 czerwca w Londynie powstało Dowództwo Armii Norweskiej, które przejęło zwierzchnictwo nad obozem w Dumfries. Latem liczba Norwegów zgrupowanych w nim wzrosła do 1–1,5 tysiąca ludzi. Zostali oni umundurowani i uzbrojeni w stare karabiny z czasów I wojny światowej.