thumb|TKS -czołg podstawowy kompanii thumb|Znaki taktyczne malowane na czołgach lekkich i rozpoznawczych1 - czołg dowódcy kompanii; 2 - czołg dowódcy 1 plutonu; 3 - czołg dowódcy 2 plutonu; 4 - czołg dowódcy 3 plutonu; 5 - czołgi z 1 plutonu; 6 - czołgi z 2 plutonu; 7 - czołgi z 3 plutonu 31 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych – pancerny pododdział rozpoznawczy Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej.
Kompania nie występowała w pokojowej organizacji wojska. Została sformowana w dniach 24–25 sierpnia 1939 roku w Grodnie w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym z przeznaczeniem dla Armii „Poznań”. Podporządkowana następnie 25 Dywizji Piechoty. Jednostką mobilizującą był 7 batalion pancerny.
Na wyposażeniu posiadała 13 czołgów rozpoznawczych TKS.
Walki kompanii 6 września o godz. 5.00 realizując rozkaz dowódcy 25 DP gen. bryg. Franciszka Altera prowadziła rozpoznanie kierunku Żeroniczki-Dobre. W trakcie rozpoznania w Żeroniczkach czołowy I pluton rozbił niemiecki pluton kolarzy. Następnie I pluton 31 skczr. wraz z plutonem konnym kompanii zwiadowców 29 pułku Strzelców Kaniowskich przeprowadził dwa natarcia na miasto Doba. II pluton zajmował obronę we wsi Żeroniczki. Po niepowodzeniu natarcia I pluton czołgów i zwiadowcy wycofali się do Żeroniczek.