thumb|Jerzy Remer (pierwszy z prawej) z członkami jury konkursu na pomnik marszałka Józefa Piłsudskiego na placu Na Rozdrożu w Warszawie (1937) Jerzy Ludwik Remer (ur. 16 kwietnia 1888 w Zatorze, zm. 16 lutego 1979 w Toruniu) – polski historyk sztuki i konserwator zabytków, generalny konserwator zabytków w latach 1930–1937, dyrektor Muzeum Okręgowego w Toruniu w latach 1947–1971.
Życiorys Urodził się w rodzinie Edwarda (1859–1925), kasjera dóbr Potockich, i Marii z Grychowskich (1867–1947). W latach 1899–1907 uczył się w Gimnazjum Realnym w Wadowicach. W 1914 ukończył historię sztuki na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W zawodzie konserwatora zabytków praktykował w ParyżuPaweł Dettloff, Odbudowa i restauracja zabytków architektury w Polsce w latach 1918–1930. Teoria i praktyka, Universitas, Kraków, 2006, s. 74, przyp. 161., uczęszczał na 31. specjalistyczny kurs muzeologiczno-konserwatorski w Ecole du Louvre. Od początku niepodległej RP pracował w urzędach konserwatorskich – najpierw w Częstochowie i w Kielcach, a później w Wilnie.