Abraham Giulchandanian (orm.: Աբրահամ Գյուլխանդանյան; ur. w 1875 w Erywaniu, zm. 1 stycznia 1946 w Paryżu) – ormiański pisarz i działacz niepodległościowy, minister informacji i poczty, a następnie minister spraw wewnętrznych i sprawiedliwości w Demokratycznej Republice Armenii w latach 1918–1919, wiceprezydent kolaboracyjnego Armeńskiego Komitetu Narodowego podczas II wojny światowej.
Uczył się w seminarium duchownym, a następnie studiował prawo. W 1894 r. przystąpił do Armeńskiej Federacji Rewolucyjnej (dasznaków), którzy opowiadali się za niepodległością Armenii. Prowadził działalność w rejonie Baku, szczególnie podczas konfliktu armeńsko-tatarskiego w 1905 r. Został aresztowany przez władze rosyjskie i osadzony w więzieniu. Po wybuchu I wojny światowej współtworzył w 1914 r. armeńskie oddziały ochotnicze. W 1918 r. został członkiem parlamentu nowo utworzonej Demokratycznej Republiki Armenii. Sprawował funkcję ministra informacji i poczty, a następnie spraw wewnętrznych i sprawiedliwości w kolejnych armeńskich rządach. Był członkiem armeńskiej delegacji rządowej, która 2 grudnia 1920 r. podpisała w Aleksandropolu traktat pokojowy armeńsko-turecki. Po likwidacji w tym samym czasie państwa armeńskiego przez wojska bolszewickie udał się na emigrację do Rumunii, a następnie Francji, gdzie zamieszkał w Paryżu.