Uzbrojenie było niemieckie i zdobyczne sowieckie.
Początkowo Niemcy zamierzali przerzucić Abwehrgruppe-114 samolotami na obszar Armenii, ale z powodu coraz gorszej sytuacji na froncie porzucili ten plan. Ostatecznie Ormianie trafili na Półwysep Tamański, działając wraz z grupami specjalnymi Tamara i wydzielonymi z Sonderverband "Bergmann". Mieli wyznaczone 4 punkty rekonesansowe w pobliżu linii frontu, skąd prowadzili misje sabotażowe i zwiadowcze. Znajdowały się one w: stanicy Nikołajewsk na północ od Piatigorska (misje skierowane na rejon Nalczyka, Mozdoka, Stawropola i Groznego), Krasnodarze (misje skierowane na rejon Tuapse, Soczi i wybrzeża Morza Czarnego) oraz 2 w Stawropolu (zorientowane na działalność antykomunistyczną i kontrwywiadowczą wśród ludności ormiańskiej, a także tworzenie lokalnych komitetów niepodległościowych i grup partyzanckich). Od wczesnego lata Sonderverband "Dromedar" działała na Krymie, ponownie współpracując z Gruzinami z Sonderverband "Bergmann". Część jej członków została zaangażowana w formowanie armeńskich kolaboracyjnych formacji samoobrony oraz zwalczanie sowieckich agentów i partyzantów. Reszta prowadziła dotychczasową działalność. Ponadto uczestniczono w operacjach przerzutu innych grup zwiadowczo-sabotażowych na terytoria Gruzji i Armenii. W lipcu 1944 r.