thumb|240px|Odbudowany grób pastora Fryderyka Tuve w Aleksandrowie Fryderyk Jerzy Tuve, Friedrich Georg Tuve (ur. 8 października 1759, zm. 30 czerwca 1830) – pierwszy pastor ewangelicki w Rudzie (Bugaj) i Aleksandrowie (Łódzkim), zasłużony dla dziejów tego miasta.
Życiorys thumb|180px|left|Kościół ewangelicko-augsburski w Aleksandrowie Łódzkim zbudowany przez pastora Tuve Urodził się w 1759 w Gross Wechsungen koło Nordhausen w środkowo-wschodnich Niemczech (Turyngia). Był najmłodszym z 8 synów pastora ewangelickiego Gottfryda Kaspra Tuve i Zofii Krystiany z domu Tölecke. Uczył się w Halberstadt, a potem studiował teologię na uniwersytecie w Helmstedt. Następnie wyemigrował za chlebem na wschód, jak mówił – do swojego „kraju Kannan”. Najpierw na Górnym Śląsku, w Błotnicy objął posadę nauczyciela domowego i kapelana u hrabiego Posadowskiego. Następnie objął opiekę duszpasterską nad powstającą gminą luterańską w Rudzie koło Brużycy w województwie łęczyckim. Przybył w te strony za sprawą zaprzyjaźnionej wdowy Małgorzaty Doroty Elżbiety Eckermann, która nieco wcześniej nabyła pole i las w Polsce, pod Zgierzem w województwie łęczyckim.