Adam Adamandy Kochański herbu Lubicz, inna forma imienia: Adam Adamandus KochańskiAdamandus stanowi zlatynizowaną formę nazwiska (od ad amo „kochać, pokochać”) którą Kochański zawsze się posługiwał. Ludwik Zajdler „Dzieje zegara” Warszawa 1977, wyd. 2, s. 251. (ur. 5 sierpnia 1631 w ziemi dobrzyńskiej, zm. 17 maja 1700 w Cieplicach w Czechach) – polski uczony i duchowny katolicki; matematyk, fizyk, astronom, inżynier-mechanik, filozof i bibliotekarz; członek zakonu jezuitów. Wieloletni wykładowca kolegium jezuitów w Warszawie oraz dworzanin króla Jana Sobieskiego.
Jako matematyk zasłużył się geometrii płaskiej (planimetrii), zwłaszcza problematyce konstrukcji klasycznych. Jego przybliżona metoda rektyfikacji okręgu jest równoważna przybliżeniu liczby pi (π) za pomocą pewnego pierwiastnika [dostęp 2022-02-13].. Zajmował się też kwadratami magicznymi, co można klasyfikować jako przyczynek do algebry. W technice zajmował się głównie zegarmistrzostwem, zarówno słonecznym, jak i mechanicznym. Jako astronom bronił heliocentryzmuZajdler 1977, s. 252..
Życiorys
Początkowo uczył się w szkole średniej w Toruniu, a 24 sierpnia 1652 wstąpił do nowicjatu jezuitów w Wilnie, gdzie na tamtejszej akademii ukończył filozofię.