thumb|left|260px|2. książę Ormonde Kiedy Jakub uciekł do Francji i zwołano parlament, Ormonde głosował w Izbie Lordów za ustanowieniem regencji. Większość poparła jednak przekazanie tronu księciu Oranii (jako Wilhelmowi III) i jego żonie, a córce Jakuba, Marii II. Ormonde pogodził się z tymi wynikami i podczas koronacji pary królewskiej w 1689 r. występował jako lord wielki konstabl. Wilhelm mianował go wówczas pułkownikiem regimentu konnego gwardii (Horse Guards). Popierał również politykę Wilhelma wobec Irlandii. Jego podpis widnieje na Act of Attainder, ogłaszającym konfiskatę wielu ziem irlandzkich.
Rok później towarzyszył królowi w jego wyprawie do Irlandii. Stał na czele regimentu Life Guards i brał udział w bitwie nad Boyne. 19 lipca przyjmował króla w swoim zamku w Kilkenny. W styczniu 1691 r. towarzyszył Wilhelmowi w jego podróży do Hagi. W tymże roku otrzymał urząd lorda namiestnika Somerset. W 1692 r. był obecny na polu bitwy pod Steenkerke, aczkolwiek nie wziął w niej bezpośredniego udziału. 29 lipca 1693 r., podczas bitwy pod Neerwinden, o mało nie stracił życia. Został wzięty do niewoli przez Francuzów i uwięziony w Namur, wkrótce został jednak wymieniony na księcia Berwick. Imię Ormonde’a pojawia się na wydanej w kwietniu 1692 r.