Walter Brom i Stanisław Baran byli powołani na mistrzostwa, pomimo tego, że nigdy wcześniej nie przywdziewali „biało-czerwonej” koszulki. Stanisław Baran zagrał swój pierwszy mecz tuż przed wybuchem II wojny światowej, natomiast Walter Brom dopiero po zakończeniu wojny, w 1947 roku.
Wśród zawodników, którzy ze względów finansowych pozostali w kraju, dwóch było zawodnikami Warty (Kazimierz Lis i Edmund Twórz), dwóch Wisły Kraków (Antoni Łyko i Bolesław Habowski), po jednym Cracovii (Józef Korbas), Pogoni Lwów (Jan Wasiewicz) i Śląska Świętochłowice (Ewald Cebula).
Przebieg spotkania mały|250px|Perácio zdobywa bramkę na 3:1
Pierwsza połowa 5 czerwca o godzinie 17:30 szwedzki sędzia Ivan Eklind gwizdnął po raz pierwszy. Na Stade de la Meinau zasiadało około 13,5 tysiąca widzów, w tym około 1000 Polaków, głównie emigrantów. Pierwszą bramkę w 18. minucie zdobył Leônidas silnym strzałem z pola karnego w samo okienko. Po pięciu minutach Ernest Wilimowski przedryblował obrońców brazylijskich, wpadł w pole karne, a tam został nieprzepisowo powstrzymany przez Algisto Lorenzato, znanego pod pseudonimem Batatais. Do jedenastki podszedł Fryderyk Scherfke i pokonał bramkarza z Brazylii. Była to historyczna pierwsza bramka Polaków na mistrzostwach świata.