Działał m.in. w Komitecie Redakcyjnym „Nauki Polskiej na Obczyźnie”, który ukonstytuował się 4 maja 1949 pod przewodnictwem prof. Tadeusza Grodyńskiego, w ramach założonego przez elitę naukowców polskich Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie. W 1955 roku uzyskał habilitację na Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie, na tej samej uczelni w 1969 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. W 1957 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych. W latach 1959–1970 był profesorem Uniwersytetu Pensylwanii i Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie w Londynie. W 1970 roku przeszedł na emeryturę. Podpisał list pisarzy polskich na Obczyźnie, solidaryzujących się z sygnatariuszami protestu przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (List 59)Kultura 1976/03/342 Paryż 1976, s. 34..
Był wydawcą literatury romantycznej, opracowywał dzieła Juliusza Słowackiego i Adama Mickiewicza.
Autor szkicu „Drogi Mickiewicza”, monografii „Kierunki i prądy pozytywistów” oraz „Teorii literatury polskiej” wydanej w Londynie. Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie.
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1938 „za zasługi na polu pracy społecznej”.
Przypisy
Bibliografia Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob.