1906-1921., 8 niszczycieli, 6 torpedowców, 12 okrętów podwodnych i 12 mniejszych okrętów artyleryjskich oraz 267 samolotów lotnictwa morskiego i 7 sterowców.
Symbolicznym sukcesem Marynarki Królewskiej było czasowe przejęcie okrętów austro-węgierskich pod sam koniec wojny, na skutek zajęcia 5 listopada 1918 bazy w Poli, aczkolwiek później podlegały one podziałowi między zwycięskie państwa, dokonanemu w styczniu 1920Robert Rochowicz, Losy okrętów floty Austro-Węgier po 30 października 1918 roku w: Morza, Statki i Okręty, nr 4-5/2003, s. 43-46.. W ramach reparacji wojennych do włoskiej marynarki wcielono 2 austriackie i 3 niemieckie krążowniki lekkie, 7 austriackich i 3 niemieckie niszczyciele oraz okręty pomocniczeR. Gardiner (red.), Conway's... 1906-1921, s. 254, 264-265, 267, 271 (liczba okrętów austro-węgierskich na s. 254 jest błędna w świetle informacji na dalszych stronach). Część innych okrętów floty austro-węgierskiej, w tym pancerniki i okręty podwodne, przyznana Włochom, została tam złomowana. Po wojnie, marynarka włoska miała łączny tonaż ok. 450.000 t.
Po I wojnie światowej