thumb|280px|Widok na jezioro Łusze z Połuszy
Auksztocki Park Narodowy (lit. Aukštaitijos nacionalinis parkas) – park narodowy leżący w północno-wschodnim krańcu Litwy, około 100 km na północ od Wilna, blisko granicy z Łotwą i Białorusią, w okolicy miasteczka Ignalino w okręgu uciańskim. Powstał w 1974 roku za czasów Litewskiej SRR, jako pierwszy park narodowy w kraju i przez 15 lat, aż do 1991 roku kiedy powstały 4 kolejne, pozostawał jedynym.
Geografia Terytorium parku zajmuje obszar 405,7 km². Około 50% powierzchni parku znajduje się w rejonie ignalińskim, po 25% powierzchni znajduje się w rejonach uciańskim i święciańskim. Obszary ściśle chronione zajmują 2,1% parku.
Na terenie Parku Narodowego znajduje się wiele jezior: Tauroginie, Kretuonas, Asalnai, Alksnaitis, Pakasas, Joskutis, Vajuonis i inne.
Fauna i flora Auksztockiego Parku Narodowego Ponad 70% powierzchni parku pokryta jest lasami, 80% z nich to lasy sosnowe, także świerkowe i jodłowe. Największe kompleksy leśne to Azvinciai, Mincia i Linkmenys.