Bitwa pod Knocknanauss – starcie zbrojne, które miało miejsce w listopadzie 1647 r. w trakcie Irlandzkiej wojny konfederackiej (1641–1648, Rebelii Irlandzkiej) pomiędzy armią Konfederatów Irlandzkich a angielską Armią Parlamentu.
Latem 1647 r. komendant angielskiej armii parlamentarnej w Cork – Murrough O'Brien (Earl Inchiquinn) dokonał najazdu na tereny konfederackie w Munsterze paląc wioski i pola co przyniosło mu przydomek Murchaddh na doiteann (Murrough Podpalacz). W trakcie akcji O'Brien zdobył uchodzący za ważny religijny symbol irlandzki Rock of Cashel, masakrując znajdujący się tam garnizon irlandzki i członków katolickiego kleru.
Irlandczycy z powodu wewnętrznych zatargów nie byli w stanie powstrzymać marszu O'Briena, zabiegając cały czas o sojusz z rojalistami angielskimi. Dopiero po zdobyciu przez Anglików Rock of Cashel oraz spaleniu przez nich pól uprawnych co spowodowało kłopoty z dostawami żywności, Irlandczycy zastąpili Donagha MacCartyego komendanta Armii Munsteru, Viscountem Taafe zlecając mu odparcie ataku Anglików.