Brytyjski system podatkowy, podobnie jak całe brytyjskie prawodawstwo jest wynikiem długotrwałej ewolucji trwającej od średniowiecza. Opiera się on zarówno na prawie ustawowym jak i na licznych precedensach, które w dużej mierze wyznaczają kierunek jego rozwoju.
Organem administracji rządowej dokonującym poboru podatków, prowadzącym ewidencję podatników oraz nadzorującym przestrzeganie przepisów podatkowych jest urząd HM Revenue and Customs. W jego jurysdykcji znajduje się obecnie całość spraw fiskalnych Zjednoczonego Królestwa (nie licząc obszarów autonomicznych).
Podatki bezpośrednie (direct taxes) income tax (IT) – podatek dochodowy od osób fizycznych. W Wielkiej Brytanii naliczany jest z zastosowaniem progresywnej skali podatkowej z kwotą wolną od podatku (personal allowance ). Tym podatkiem objęte są także osoby prowadzące własną działalność gospodarczą. Podatek dochodowy uiszczany jest raz w ciągu roku (bez zaliczek miesięcznych czy kwartalnych). W 2020 kwota wolna od podatku wyniosła £12 500. Od tej kwoty do osiągnięcia £50 000 naliczany jest podatek w wysokości 20%, przy zarobkach £50 001 – £150 000 podatek wynosi 40% a powyżej tej wartości 45%. national insurance contributions (NIC) – składka ubezpieczenia społecznego National Insurance (klasy pierwszej i czwartej) posiada cechy podatku dochodowego.