W grudniu 1940 roku podczas niemieckiej okupacji Niemcy założyli w Bychawie getto. W 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto i wywieźli Żydów do Sobiboru i Majdanka, gdzie ich zamordowali. W 1958 Bychawa otrzymała ponownie prawa miejskie.
Od 1956 do 1975 siedziba powiatu bychawskiego.
Według danych z 31 grudnia 2010 miasto miało 5254 mieszkańców.
Zabytki Kościół św. Jana Chrzciciela z 1639 roku Kapliczka barokowa z połowy XVIII wieku Kaplica grobowa na cmentarzu parafialnym z XIX wieku Ruiny zamku z 1 połowy XVI wieku Zespół dworski Dwór szlachecki z 1 poł. XIX wieku (w ruinie) Ruiny dwóch spichlerzy z 1 połowy XIX wieku Obora z poł. XIX wieku dzwonnica drewniana z 1862 roku Synagoga w Bychawie z 1810 r. Stary cmentarz żydowski w Bychawie Nowy cmentarz żydowski w Bychawie Cmentarz parafialny w Bychawie Cmentarz wojenny z I wojny światowej Park pałacowy
Demografia thumb|690x480px|center |Piramida wieku mieszkańców Bychawy w 2014 roku
Ludzie związani z Bychawą
Dzielnice Grodzany Księżyzna Podzamcze Polanówka Rogalec Rudnik Walentówka Wandzin Wola Bychawska Wola Mała Zadębie
Transport Przez Bychawę przebiegają 2 drogi wojewódzkie:
droga wojewódzka nr 834 Niedrzwica Duża – Bychawa – Stara Wieś Druga droga wojewódzka nr 836 Bychawa – Piotrków – Piaski