Siłownie też częściej mogą mieć układ wieloprzedziałowy.
W marynarce wojennej najczęściej stosowane są siłownie wieloprzedziałowe. Często okręty mają więcej niż jeden wał. Na okrętach bojowych zastosowanie znalazły przede wszystkim silniki średnio-i wysokoobrotowe podłączone to przekładni redukcyjno-nawrotnych, zbiorczych. Jedynie na jednostkach pomocniczych stosowane są sporadycznie silniki wolnoobrotowe. Siłownie okrętowe zazwyczaj też są budowane jako siłownie okrętowe kombinowane.
Siłownia spalinowa turbinowa O ile siłownia spalinowa tłokowa najczęściej występuje na statkach, to siłownia turbinowa spalinowa jest praktycznie domeną okrętów wojennych. Przyczyniły się do tego: duży współczynnik mocy do objętości i masy, niższa ekonomiczność niż silników wysokoprężnych, większe wymagania stawiane paliwu, modułowość budowy, konieczność stosowania drogich przekładni redukcyjnych (prędkości obrotowe turbin przekraczają 10 000 obrotów/min). Zaletami turbin gazowych są też: prostota obsługi, łatwość automatyzacji, duża niezawodność. Siłownie te budowane są w układzie dwu- rzadziej jedno- lub wielowałowym, często ze śrubami nastawnymi. Do zapewnienia ruchu wstecz, gdy nie stosuje się śrub nastawnych, zachodzi konieczność zabudowy osobnych silników biegu wstecznego.