Nathanael Greene (ur. 7 sierpnia 1742 w Potowomut w brytyjskiej kolonii Rhode Island, zm. 19 czerwca 1786 w hrabstwie Chatham) – generał Armii Kontynentalnej w czasie wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Na początku wojny Greene był szeregowym członkiem milicji stanowej w Rhode Island; w czasie wojny awansował, przy poparciu Waszyngtona, do stopnia generała majora, jako jeden z najlepszych dowódców w czasie wojny. Greensboro, trzecie co do wielkości miasto stanu Karolina Północna, zostało nazwane jego imieniem.
Życiorys Był synem kwakierskiego kowala wiejskiego. Sam zdobywał wykształcenie, szczególnie interesując się matematyką, historią i prawem. Pastor Ezra Stiles, późniejszy rektor Uniwersytetu Yale, wywarł ogromny wpływ na dalsze życie Greene’a.
W 1770 Greene przeprowadził się do Coventry, gdzie pracował, do śmierci ojca, w rodzinnej odlewni metali. Wkrótce został wybrany do lokalnego zgromadzenia ustawodawczego i był wybierany ponownie w latach 1771, 1772 i 1775. Sympatyzował z wigami lub – jak ich powszechnie nazywano – patriotami, partią dążącą do wyzwolenia spod jarzma korony brytyjskiej. W 1774 ożenił się z Catharine Littlefield z Block Island. Jej ciotka, Catherine Ray, była bliską przyjaciółką Benjamina Franklina.