Piotr Szymanowski (ur. w Witebsku, zm. 17 listopada 1926 w Warszawie) – generał major kawalerii Armii Imperium Rosyjskiego i tytularny generał dywizji Wojska Polskiego.
Życiorys Wychowanek Korpusu Kadetów w Orle i Nikołajewskiej Szkoły Kawalerii w Petersburgu. Od 1878 oficer zawodowy rosyjskiej kawalerii. Służył głównie na terenach Królestwa Polskiego. Pułkownik z 1907 i dowódca Izumskiego pułku huzarów. W 1910 przeniesiony na emeryturę z awansem na stopień generała.
Reaktywowany wraz z wybuchem I wojny światowej. Zaangażował się w organizowanie ochotniczych jednostek polskich przy armii rosyjskiej jako przeciwwagi Legionów Polskich przy armii austro-węgierskiej. Był skarbnikiem Komitetu Organizacyjnego Legionów Polskich, formowanych u boku wojsk rosyjskich w 1915 rokuHenryk Bagiński, Wojsko polskie na wschodzie, 1914-1920, Warszawa 1921, s. 15.. W 1915 organizował Legion Puławski, potem był kierownikiem biura werbunkowego dla Polaków w Rosji, a od lipca 1915 do kwietnia 1916 dowódcą Brygady Strzelców Polskich w Rosji.