thumb|300px|Fala płaska padająca na siatkę dyfrakcyjną zostaje rozłożona na fale składowe, które widoczne są na ekranie w postaci widma thumb|300px|Fragment widma ciągłego uzyskiwanego po przepuszczeniu przez siatkę dyfrakcyjną światła białego thumb|300px|1. Siatka dyfrakcyjna – 500 linii/mm, oraz obrazy (widma) uzyskane poprzez umieszczenie jej między obiektywem aparatu, a źródłem światła: 2. odbite promienie słoneczne od powierzchni wody, 3. tradycyjna żarówka z żarnikiem wolframowym, 4. świetlówka kompaktowa thumb|300px|Układ optyczny monochromatora z siatką odbiciową do selekcji światła o wybranej częstotliwości
Siatka dyfrakcyjna – przyrząd do przeprowadzania analizy widmowej światła. Tworzy ją układ równych, równoległych i jednakowo rozmieszczonych szczelin.
Stała siatki dyfrakcyjnej to parametr charakteryzujący siatkę dyfrakcyjną. Wyraża on rozstaw szczelin siatki (odległość między środkami kolejnych szczelin).