Ponadto wstęp do utworu brzmi identycznie jak wstęp do utworu The Yardbirds „New York City Blues”.
Jest to jeden z niewielu utworów, w których można usłyszeć skrzypienie bębna taktowego Bonhama w nagraniu studyjnym – pozostałe to „The Ocean”, „The Rain Song”, „Ten Years Gone” i „Bonzo's Montreux”.
Utwór stanowi pokaz umiejętności wirtuozowskich członków zespołu, a w szczególności bluesowych solówek gitarowych Page’a. Grany był podczas tras koncertowych w latach 1970–1973, 1977, 1979–1980 oraz kilkukrotnie podczas tournée w roku 1975. Tuż przed trasą w 1975 Page złamał czwarty palec lewej ręki, co sprawiło, że na jakiś czas przestał grać „Since I’ve Been Loving You” oraz „Dazed and Confused”. Od roku 1977 Page włączał czasem do utworu fragmenty „Tea for One” z albumu Presence.
Wersje Wersje live „Since I’ve Been Loving You” można zobaczyć w koncertowym filmie The Song Remains the Same i na płycie Led Zeppelin DVD, a usłyszeć na How the West Was Won, Led Zeppelin BBC Sessions oraz na ścieżce dźwiękowej do The Song Remains the Same.