Część praktyczna Część praktyczną stanowią ćwiczenia na uprzęży, podczas których uczeń-skoczek uczy się wyczepiania spadochronu głównego i otwierania zapasowego oraz skoki. Skoki w systemie AFF muszą być wykonywane co najmniej z 3000 m, ale zwykle jest to 4000 m. Sprzęt, na którym skacze uczeń-skoczek wyposażony jest w AAD oraz RSL. Uczeń-skoczek i instruktorInstruktor spadochronowy – osoba posiadająca ważne świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z ważnym uprawnieniem instruktorskim lub ważną licencję skoczka spadochronowego zawodowego (CDL(P) z ważnym uprawnieniem instruktorskim. Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 marca 2013 roku załącznik nr 4 rozdział 2 punkt 2.1 podpunkt 2. () posiadają również radiotelefon, przez które uczeń po otwarciu spadochronu dostaje wskazówki ułatwiające prawidłowe wylądowanie w wyznaczonym miejscu. Podczas skoków student musi zaliczyć 5 zadań/skoków, których liczba często pokrywa się z ilością skoków potrzebnych do opanowania przez skoczka wszystkich umiejętności. W trakcie pierwszego poziomu student skacze z dwoma instruktorami, a następnie z jednym.