Wkrótce po zakończeniu kariery sportowej został selekcjonerem reprezentacji. Zastąpił w tej roli Tadeusza Kuchara. Funkcję sprawował przez ponad dwa lata - reprezentacja pod jego wodzą rozgrywała mecze w sezonach 1929-1931. Spora ich część była spotkaniami nieoficjalnymi, w których Polacy rywalizowali z amatorskimi reprezentacjami Austrii, Czechosłowacji i Węgier w ramach Pucharu Europy Środkowej Amatotóe. Jego następcą został Józef Kałuża. Za kadencji Kałuży Loth jeszcze dwa razy opiekował się biało-czerwonymi - w meczach z Łotwą (w 1932 i 1934) zastępował selekcjonera prowadzącego w tym samym dniu równorzędną reprezentację Polski w spotkaniach z Rumunią.
W połowie 1927 zdobył mistrzostwo armii w tenisie ziemnym.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2162 (26 marca 1921) Krzyż Walecznych (czterokrotnie, po raz 2 i 3 w 1921)Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 43 z 27 grudnia 1921 roku, poz. 1932. Złoty Krzyż Zasługi (pośmiertnie, 18 lipca 1936) „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Niepodległości (23 grudnia 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz.