Od 1615 r. pozostawał Chreptowicz pod dowództwem hetmana polnego litewskiego Krzysztofa Radziwiłła i brał udział w walkach z Moskwą na czele własnego pocztu konnego liczącego 8 koni.
Przed 1630 r., Jerzy Chreptowicz był leśniczym orańskim, przełajskim i mereckim. W 1632 roku był elektorem Władysława IV Wazy z województwa wileńskiegoSuffragia Woiewodztw y Ziem Koronnych, y W. X. Litewskiego, Zgodnie ná Naiásnieyssego Władisława Zygmunta... roku 1632..., s. [b.n.s].. Albrycht Stanisław Radziwiłł w swoich zapiskach pod 1637 r. stwierdzał, że Chreptowicz został pozbawiony starostwa i leśnictwa, ponieważ nieludzko dręczył poddanych królewskich. O jakie dokładnie królewszczyzny tu chodziło – trudno dociec.
W 1639 r. Jerzy został mianowany kasztelanem smoleńskim. Nominację na ten urząd dostał latem tego roku kiedy gościł króla w swoim dworze w Lipsku. W dużej mierze zawdzięczał to mianowanie wstawiennictwu A. S. Radziwiłla. 29 grudnia 1643 r. Chreptowicz postąpił na kasztelanię żmudzką po Alfonsie Lackim. Z kasztelana żmudzkiego został wojewodą parnawskim 12 stycznia 1645 r. po śmierci Jana Zawadzkiego. W kwietniu 1646 r., po zgonie swego zięcia Tomasza Sapiehy objął województwo nowogródzkie. Nominację tę zawdzięczał Chreptowicz również silnej i zdecydowanej protekcji A. S.