W zamian za to żądał powinności w postaci obrony puszczy, także i na rozjazd gdzie by tego czas jaki ukazował; również i na łowy dopomagać.
Kiedy dokładnie Jerzy Chreptowicz otrzymał Lipsk, trudno powiedzieć. W 1630 r. dobra Lipsk były już podzielone na dwie części. Pierwsza część zwana dobrami Krasnybór dostała się Eustachemu, synowi Adama, założycielowi linii krasnoborskiej, a Lipsk właśnie Jerzemu. W 1630 r. Jerzy oddał Lipsk w arendę na 4 lata Józefowi Grotowskiemu i małżonce jego Katarzynie Chodkowskiej za sumę 5250 zł. Majętność została wydzierżawiona Grotkowskim ze wszystkim, a więc z dworem i zabudowaniami, inwentarzem, zasiewem, poddanymi, z miasteczkiem Lipskiem, z mieszczanami i arendami, z wsiami Bartnikami, Kopczanami z jeziorem Serwy, z barciami nad tym jeziorem i wszelkimi opłatami. Kontrakt opisywał szczegółowe warunki arendy, wśród których były m.in. postanowienia dotyczące cerkwi lipskiej: świeszczennik, przy cerkwi w miasteczku mieszkający, żadnej nigdy powinności dworowi pełnić niema, okrom urzędowi jego należącej. Według kontraktu Grotowscy zobowiązywali się oddawać kapłanowi dziesięciny na każdy rok po 30 kop różnego zboża oraz drzewo według potrzeby. Zastawnicy zobowiązywali się też nie posyłać poddanych lipskich podwodami ani do Królewca, ani do Wilna nie dalej niż 12 mil od Lipska.