stał się bohaterem i adresatem wielu wierszy jego oraz innych poetów, Zygmunta Karskiego min. Do Ludwika Szpitznagla, Godzina myśli, Kordian czy "Ludwik Spitznagel".
Był krzewicielem orientalizmu. Miał uczyć w Wilnie języków orientalnych Adama Mickiewicza, ale żaden z nich o tym nie wspomina. Znał szesnaście języków obcych (grekę, łacinę, rosyjski, francuski, włoski, niemiecki, angielski, hiszpański, litewski, węgierski, arabski, perski, turecki, hebrajski, aramejski i chaldejski) i rozpoczynał karierę dyplomaty.
Stanisław Burkot w eseju Tajemnice Ludwika Spitznagla wysuwa teorię, że samobójstwo w Snowie było sfingowane w celu ukrycia prawdziwego zadania jakie otrzymał Spitznagel w służbie dyplomacji rosyjskiej. Wraz z Augustem Żabą, również orientalistą i kolegą z Wilna, miał jako tajny agent wspierać powstanie Greków przeciw Turcji.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Ludwik Ferdynand Spitznagel w internetowym Polskim Słowniku Biograficznym
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Wileńskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Ludzie związani z Juliuszem Słowackim Kategoria:Polscy poeci XIX wieku Kategoria:Polscy orientaliści Kategoria:Polscy tłumacze literatury arabskiej Kategoria:Polscy samobójcy Kategoria:Urodzeni w 1807 Kategoria:Zmarli w 1827