Poza pracami naukowymi przed 1989 publikował artykuły w prasie podziemnej (m.in. pod pseudonimami Abel Kainer, Plusminus i Piotr Kamil) oraz w pismach inteligencji katolickiej. W 1979 jeden ze współtwórców grupy samokształceniowej zwanej ŻUL (Żydowski Uniwersytet Latający). Członek Solidarności w latach 1980–1990.
Po 1989 roku współtworzył Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Izraelskiej, Polską Radę Chrześcijan i Żydów (której współprzewodniczącym jest od początku) oraz Fundację Forum Żydowskie, w ramach której zainicjował „żydowski telefon zaufania”. W latach 1992–1998 członek komitetu wykonawczego Międzynarodowej Rady Chrześcijan i Żydów (ICCJ). Od 1997 do 2005 w zarządzie Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich w Polsce. Od 2002 do 2018 przewodniczący Sądu Polubownego Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie. Od 1991 do 2006 członek Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej; od 2008 do 2021 członek Rady Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau. Od 1992 do 2009 polski konsultant Amerykańskiego Komitetu Żydów (AJC). Członek zespołu opracowującego wystawę w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN.
14 kwietnia 2021 zrezygnował z członkostwa w Radzie Muzeum Auschwitz po nominacji do tego grona dla Beaty SzydłoAD oprac.