Termy (tyb.: གཏེར་མ་, Wylie: gter-ma, ZWPY: Dêrma) – nauki buddyzmu tybetańskiego zwane „Ukrytymi Skarbami”. Są to ukryte w Tybecie, Bhutanie i rejonach sąsiadujących w VII w. przez wielkich mistrzów dzogczen i wadżrajany „skarby” zawierająca przede wszystkim teksty buddyjskich nauk, relikwie, przedmioty rytualne, a w szczególności opisy i instrukcje tantr tzw. starożytnego przekazu (ningma) Maha Jogi, Anu Jogi i Ati Jogi z linią przekazu w osobie ich odkrywcy tj. tertona.
Geneza Termy mają swoje pochodzenie od nauk największych mistrzów Tybetu z okresu pierwszego rozwoju buddyzmu w tej krainie. Mistrzami tymi byli głównie Padmasambhawa i Wimalamitra, główni nauczyciele, który przenieśli buddyzm Wadżrajany z krainy Oddijana do Tybetu oraz ich 25 uczniów i uczennic – mahasiddhów. Termy to szczególne nauki związane z tradycją ningma oraz naukami dzogczen. Powstanie tradycji ukrywania i odnajdowania nauk, w przychylnej ku temu przyszłości, ma swoją przyczynę w trosce, że najbardziej zaawansowanych nauk buddyzmu w pełni nie da się ówcześnie ugruntować w Tybecie oraz że zagraża im w przyszłości niezrozumienie, a nawet zanik. Za czasów panowania króla Langdarmy (836–842 r. n.e.) nauki buddyzmu zaczęły zanikać.