Mohan Singh Deb (ur. 3 stycznia 1909 w wiosce Ugoke, Indie Brytyjskie, zm. 26 grudnia 1989 w Jugiana, Indie) – indyjski wojskowy (kapitan), komendant Indyjskiej Armii Narodowej w randze generała w początkowej fazie jej istnienia, a następnie jeden z jej dowódców, indyjski działacz polityczny w okresie powojennym.
Życiorys Był synem rodziny chłopskiej pochodzącej z wioski Ugoke koło Sialkot (obecnie na terytorium Pakistanu). Po śmierci ojca jego matka przeniosła się do swoich rodziców w wiosce Badiana w tym samym dystrykcie. Po zakończeniu edukacji w 1927 roku. Mohan Singh Deb wstąpił do 14 Pułku Pendżabskiego Brytyjskiej Armii Indyjskiej. Po przeszkoleniu wojskowym w Hrozpur przydzielono go do 2. batalionu. Służył w Północno-Zachodniej Prowincji Granicznej. W 1931 roku został wybrany na kandydata na oficera. W związku z tym szkolił się 6 miesięcy w Kitchener College w Nowgong, a następnie 2,5 roku w Indyjskiej Akademii Wojskowej w Dehradun. W 1934 roku dostał roczny przydział do brytyjskiego 2 Pułku Granicznego, po czym powrócił do macierzystego 14 Pułku Pendżabskiego. Służył w jego 1. batalionie. W 1940 roku awansował na kapitana. W tym czasie jego jednostka została wysłana na Daleki Wschód, co było związane z rosnącym zagrożeniem japońskim.