Stanisław Panek ps. "Rudy", (ur. 1924 w Czeladzi, zm. 10 sierpnia 1946 w okol. Wójcina) – żołnierz zbrojnego podziemia, dowódca oddziału partyzanckiego operującego na południu woj. łódzkiego, w powiecie wieluńskim i na pograniczu północno-zachodniej części Górnego Śląska w powiecie kluczborskim.
Życiorys Zdezerterował z Ludowego Wojska Polskiego; ukrywał się do jesieni 1945 w Kluczborku; tam wstąpił do oddziału pod dowództwem Franciszka Olszówki ps. "Otto", w którym wkrótce został zastępcą dowódcy. Oddział rozbity został przez UB i KBW 17 grudnia 1945 leśniczówce Dobrygość (4 km od wsi Opatów, powiat kępiński), a Panek "Rudy" z częścią oddziału uciekł na teren powiatu wieluńskiego. W styczniu 1946 opanował posterunek milicji w Głuszynie (powiat namysłowski). Po śmierci Olszówki "Otta" (8 lutego 1946) został samodzielnym dowódcą oddziału. Do śmierci Olszówki doszło w czasie akcji odwetowej sił rządowych po ataku na ochotników chcących zaciągnąć się do milicji. W czasie ataku pojmano a następnie zabito strzałem w głowę nowo zaciągniętych Zygmunta Pałczyńskiego, Stefana Skoczylasa i Stefana Włodarczyka.